Ja, dat vraag ik me ook weleens af…Want wie leest het anyways en dan nog? Of sluit ik de boel af en nodig ik mensen persoonlijk uit om te lezen? Nee, zegt mijn zoon wijs. Want zo kunnen mensen niet per ongeluk terecht komen op je website. Ook wel een punt waard. Ik hou van serendipiteit en dat verstoor ik op die manier. Dus ga ik dapper door.

Ik kijk naar de maan vanuit mijn woonkamerraam. Wat is ze wonderschoon! Het is 18 november 18.05 u en het is pikkedonker. In mijn oren klinken zalvende Venezolaanse aguinaldo’s van Serenata Guayanesa. Ja, ik voel me ver van ‘huis’…Als migrant blijf je dat houden. Ik ben thuis en ook weer niet helemaal en ook dit is niet waar. De geniepige, verleidelijke en vileine Caribische eindejaarskoorts heeft me toch weer te pakken.

Maar weet je wat? I’m one lucky bastard! Ik heb the best of both worlds. Ik heb mijn eigen escapistische Kerstdimensie waar ik lekker kan toeven. Mijn eigen september-oktober-november-december-bubbel. Ik realiseer me dat ik me bevind in een wonderlijke combi van rijkdom. Ik heb de beste muziek voor deze periode van het jaar tot mijn beschikking. Een droog, warm en veilig huis waar de liefde regeert. Genoeg en gezond eten en drinken, boeken, kranten, lieve man en dito zoon. Wierook en kaarsen aan en straks genieten van Boer zoekt Vrouw, indrukwekkende documentaires en spannende series. Kom daar maar eens om 😉

Tot volgend jaar!

november 18, 2018

Geef een reactie

Copyrighted Image